Spagaat

Op filosofie.be brengt Filip Buekens nog eens één van de historische goeroes van links Vlaanderen in herinnering.

Zelf herinner ik me Kruithof nog het best als de man die, in een obligaat Humo-interview, met mateloos overhangende buik, driedubbele kin, vingerend en zuigend aan de verplichte Havana-sigaar, gezeten achter een ebbenhouten bureau in een Parijs appartement waar hij in revolutionaire soberheid een sabbatical-year verprutste, niet de intellectuele moed had om toe te geven dat het Sovjet-paradijs waar hij zulk een fan van was één grote leugen bleek te zijn.
Zijn enige waarheid was dan ook de leugen, de grote linkse leugen.

Enige verdienste moet ik de man toch toekennen : hij is de voorganger geweest van nogal wat Gentse academici die er, tot op de dag van vandaag, niet in slagen een onderscheid te maken tussen politiek-correcte ideologie en kritische theorie. Op die manier heft hij mede het briljante niveau bepaald van het politieke debat in Vlaanderen heden ten dage. Niveau Vande Lanotte, Devos, Freya. Niveau "De Zorgen".

Groen! blijkt tegen "heropvoedingskampen" gekant te zijn.

Nochtans doen die jongens en meisjes niets anders dan hun minderwaardige medeburgers op het door hun bepaalde betere pad te brengen .

Schrik voor goede concurrentie? 

Mevrouw Clinton meldt gisteren dat ze best bereid zou zijn om Iran van de wereldkaart te vegen.

Mevrouw Clinton wint vandaag de, jawel, "democratische" voorverkiezingen in Pennsylvania 

Wat links populisme, dat weten we in Vlaanderen met de heren Tobback en Stevaert maar al te goed, is een weldaad voor het volk en boven alle kritiek verheven. 

De Heer Vandeurzen, CM-bobo en te zwak om zijn eigen verkizingsbeloftes te houden, gaat zich nu onsterfelijk belachelijk maken met Frank Vanhecke zijn parlementaire onschendbaarheid proberen af te nemen.

Kif-Kif, met hun eeuwige bondgenoot, het CGKR, gaat proberen het "onfatsoenlijke" internet-verkeer aan banden te leggen.

De inquisitie viert weer hoogtij. Nog even en elk grapje, elk ranzig woord wordt door deze verzamelde gewetens gewogen en, als het niet in hun denken past, te licht bevonden om nog publiek gemaakt te mogen worden.

Nauwelijks iemand die reageert.

Wat is Claus anders geweest dan een "vlaamse zwarte" die door de correctheid geadopteerd en vergeven is omdat hij de indruk gaf iets van een "groot kunstenaar" te hebben?

Na wat belovende debuutwerken ("Oostakkerse Gedichten") heeft de man -buiten wat vervelende romans- niets anders meer geproduceerd dan wat minderwarige -niet eens uit het origineel vertaalde- griekse tragedies, geënsceneerd met wat provocerende gemeenplaatsen die de griekse thematiek zouden moeten "actualiseren"

Op een zielig-bekrompen  manier heeft hij dan nog eens gemeend te moeten uithalen naar "Het Verdriet van België" dat niet meer betekende dan zijn eigen onvermogen om los te komen van zijn Vlaamse roots. 

Ondertussen toonde hij zich een meester in het leegroven van Vlaamse filmbudgetten, terwijl hij niet eens fatsoenlijjk een camera kon hanteren. 

Hij heeft niet eens de moed gehad datgene wat onafscheidelijk tot het leven behoort, het lijden, tot zelfs maar zijn minimale consequentie door te leven.

De Griekse tragedie was voor hem als kleinburgerlijk plantrekker veel te hoog gegrepen. De confrontatie met de werkelijke tragiek en dramatiek is hij laf ontvlucht.

In het oude Griekenland zou hij een klein slaaafje zijn geweest, juist goed genoeg om het decor voor de grote tragedies te helpen opbouwen, als slaaf welteverstaan.

Zou de ganse verkrampte, nestvervuilende ,Vlaamse culturele Alzheimer-elite niet overtuigd kunnen worden een gezamenlijke aanvraag tot euthanasie te willen doen, in obligate navolging van haar grote roerganger, de eeuwige katholiek H.C. ?

"Man sagt : eine Rede, eine Schrift, eine Dame in Gesellschaft usw. ist schön;aber ohne Geist"

I. Kant , Anthropologie in pragmatischer Hinsicht, Meiner, p. 135.