Spagaat

Wat is Claus anders geweest dan een "vlaamse zwarte" die door de correctheid geadopteerd en vergeven is omdat hij de indruk gaf iets van een "groot kunstenaar" te hebben?

Na wat belovende debuutwerken ("Oostakkerse Gedichten") heeft de man -buiten wat vervelende romans- niets anders meer geproduceerd dan wat minderwarige -niet eens uit het origineel vertaalde- griekse tragedies, geënsceneerd met wat provocerende gemeenplaatsen die de griekse thematiek zouden moeten "actualiseren"

Op een zielig-bekrompen  manier heeft hij dan nog eens gemeend te moeten uithalen naar "Het Verdriet van België" dat niet meer betekende dan zijn eigen onvermogen om los te komen van zijn Vlaamse roots. 

Ondertussen toonde hij zich een meester in het leegroven van Vlaamse filmbudgetten, terwijl hij niet eens fatsoenlijjk een camera kon hanteren. 

Hij heeft niet eens de moed gehad datgene wat onafscheidelijk tot het leven behoort, het lijden, tot zelfs maar zijn minimale consequentie door te leven.

De Griekse tragedie was voor hem als kleinburgerlijk plantrekker veel te hoog gegrepen. De confrontatie met de werkelijke tragiek en dramatiek is hij laf ontvlucht.

In het oude Griekenland zou hij een klein slaaafje zijn geweest, juist goed genoeg om het decor voor de grote tragedies te helpen opbouwen, als slaaf welteverstaan.